Advertisement
Start arrow Informacje ogólne arrow Polscy księża i misjonarze w Albanii po upadku komunizmu
Polscy księża i misjonarze w Albanii po upadku komunizmu
Spis treści
Polscy księża i misjonarze w Albanii po upadku komunizmu
Strona 2
Jeszcze Albania była w okowach terroru Enwera Hodży, a już w oddzielonym od reszty Europy drutami kolczastymi kraju pojawili się potajemnie polscy neokatechumeni czyli młodzieżowi świeccy misjonarze. Było to w 1983 roku (www.ggn.kuria.gliwice.pl).

Natomiast prawie natychmiast po odzyskaniu przez Albanię wolności podążyli tam polscy duchowni - zakonnicy i zakonnice, aby odbudować zniszczony prawie całkowicie Kościół albański; pozostali tylko wierni lub osoby wywodzące się z rodzin katolickich.
Polską działalność misyjną w Albanii zapoczątkowali franciszkanie. Jako pierwszy, w czerwcu 1996 roku, do pracy w Kościele albańskim udał się o. Kosma Budziński z domu zakonnego w Nysie. Dzisiaj pracuje w Albanii dwóch polskich franciszkanów: o. Leonard Deja w Szkodrze i o. Włodzimierz Mamala w Lacu-Kurbinie. Podczas ostatniej kapituły prowincjonalnej (wrzesień 2006) o. Leonard Deja został wybrany wikariuszem franciszkańskiej prowincji Zwiastowania NMP w Albanii.

Można tu wspomnieć, że kiedy podczas kryzysu kosowskiego (krwawa rozprawa Serbów z Albańczykami, zamieszkującymi krainę Kosowo) pod koniec sierpnia 1999 roku do Kosowa wyjechali dyrektorzy gliwickiej i opolskiej Caritas - ks. Rudolf Badura i ks. Arnold Drechsler z pomocą humanitarną dla kosowskich Albańczyków, tylko dzięki pomocy o. Leonarda Deji, pracującego wówczas w albańskim mieście Lezha, obaj księża trafili do parafii św. Antoniego w Djakovie, kosowskiej miejscowości blisko granicy z Albanią.
W 1997 roku wyjechał do pracy w Albanii polski salwatorianin, ks. Dariusz Nowak. Zamieszkał w Bilaj (archidiecezja Durres-Tirana), gdzie został wybudowany pierwszy po upadku komunizmu w Albanii kościół katolicki pod wezwaniem Męczeństwa świętego Jana Chrzciciela. W 1994 roku w Bilaj zamieszkały włoskie siostry salwatorianki, prowadząc m.in. ambulatorium medyczne. W 1998 roku, dołączyła do nich s. Anna Rosak z prowincji polskiej. Formacja kandydatek albańskich do Zgromadzenia Salwatorianek w chwili obecnej oparta jest częściowo na „Programie formacyjnym Polskiej Prowincji SDS", z uwzględnieniem inkulturacji. Ks. Nowak stałą posługą duszpasterską obejmuje wiernych w Bilaj i w okolicznych miejscowościach. Jesienią 1998 roku została rozpoczęta w Bilaj budowa Centrum Pomocy Humanitarnej, obejmująca pomieszczenia na ambulatorium medyczne, przedszkole dla dzieci, pokoje dla sióstr i księży. Budowę w dużej mierze finansowała „Caritas Polska". Jednym z owoców posługi w Albanii jest jeden kleryk - Albańczyk, w Wyższym Seminarium Duchownym Salwatorianów w Bagnie koło Obornik Śląskich („Wiadomości z Polskiej Prowincji Salwatorianów" nr 5).