Advertisement
Start arrow Informacje ogólne arrow Polacy w Albanii: od XV wieku do II wojny światowej
Polacy w Albanii: od XV wieku do II wojny światowej
Spis treści
Polacy w Albanii: od XV wieku do II wojny światowej
Strona 2
Strona 3
Strona 4
Strona 5
Strona 6

Pierwszym Polakiem w czasach nowożytnych, o którym wiemy, że był w Albanii był Aleksander Antoni Sapieha (1773-1812), polski arystokrata, przyrodnik, mecenas, podróżnik i polityk. W latach 1802-03 i 1804 odbył dwie wielkie podróże bałkańskie. Podczas drugiej, odbytej w II poł. 1804 roku zwiedził Istrię, część Chorwacji, Dalmację, Bośnię, Hercegowinę, Czarnogórę i część Albanii. Wiemy, że na pewno był w Szkodrze.
Potem do Albanii trafiali Polacy za pośrednictwem... tureckim. Bowiem od upadku Polski w 1795 roku Rosja była wspólnym wrogiem tak Polaków jak i Turków. Turcja jako jedyny kraj nigdy nie uznała rozbiorów Polski. Rokrocznie sułtanowie podczas spotkań z dyplomatami pytali, czy jest poseł z Lechistanu (Polski).
Wyprawy turecko-tatarskie na Polskę w XVI-XVII wieku miały często na celu uprowadzenie na Krym i do Turcji jak najwięcej ludności Rzeczpospolitej - również etnicznych Polaków (jasyr), którzy następnie byli sprzedawani jako niewolnicy lub wydawani za okup. Nie ulega wątpliwości, że wielu wziętych w jasyr Polaków trafiało również do Albanii. Badacz dziejów Polonii Bolesław Wierzbiański pisze, że: „Według niezupełnie sprawdzonych relacji, w północnej części kraju (Albanii) znajdują się miejscowości, których mieszkańcy odznaczają się inną strukturą fizyczną, jaśniejszym kolorem skóry i odrębnym językiem, mają pochodzić od jeńców polskich osadzonych tu przez Turków. Brak jest naukowego stwierdzenia tej tezy, jakkolwiek ludność ta podobno sama podkreśla swe polskie pochodzenie" („Polacy w świecie" Londyn 1946). Niestety polscy uczeni nie podjęli się wyjaśnienia tej sprawy.